Seni tanıdıktan sonra hep kızmışımdır zamana,ne çabuk geçiyor diye…Oysa şimdi ben seni sensizlikle yaşamaya mahkumum. Ne de zor seni sadece rüyalarımda yaşatmak…Benim olmayacağını biliyorum.
Benim Sevgimin Bittiği Yerde Aşk Başlar..
öyle korkuyorum ki sevgimden iyice beni esir aldı daha önceleri böyle diil di
her şey cok farklı oldu sanki herşey günden güne daha iyiye gidiyor
hatta o kadar iyiki bazen korkuyorum her güzel şeyi sonunda kötü bir şeyler olacakmış gibi
Duygularımı sende hisset biraz ..
Yatağıma yatıp, yorganımın içine girince, başımı kelebekli yastığıma koyunca, uykusuz anlarımda,mutlu anlarımda, ailemden uzak olan “sevgi”kelimesinde.. .senin sevginle ayaktayım, birtanem. Kimi zaman seni andığımda, düşündüğümde..
Biliyorum ..
Kalabalıklar içinde kendimi yalnız hissetmeye alışmak zor,
Karanlıktan korkan küçük kızı koruyacak tek kişi benim,
Yolumu aydınlatacak,
İklimlerimi değiştirecek,
Kokusunu içime çekip ,nefes almaya çalıştığım bu şehri,
Benim şehrim yapacak
Tek kişi sadece benim…
Bu gün seni affedilmemelerin pişmanlığına bıraktım..
Anlamı olmayan bir zamandı yaşanan,
Susmaların sineye çekmelerin kalanıydı kırıntılar..
Öylece yok saydığım üzüntülerime ekledim bu gün seni..
Yine bu gün seni affedilmemelerin pişmanlığına bıraktım..
Unutmak mı? O Nasıl Bir Şey?
“Unut beni! ” diyorsun… Her anımı kanatırken hatırlamak, Çekerken seni içime nefesimle, Sabah doğup, akşam batan güneş, Hatırlatırken en içten gülüşünü, Nasıl unuturum?
Bir dilek tutup veda sözü vermiştin.
Bir şiir yazacaktın benim için, hala yazmadın.Elimdeki ekmek taş oldu, aydınlanmadı yüzüm. Ben kimsenin bilmediği bir yerden, herkesin bildiği bir sebeple kovuldum. Sen bilirsin, yanımdaydın.

