Bir zamanlar gökyüzünde birbirlerini çok seven bir bulutla yıldız vardı… Bulut gökyüzünün en ÅŸeker,en pembe bulutu yıldızsa; en parlak, umudu en çok yansıtan yıldızıydı…. Gökyüzündeki her varlık onların sevgisini kıskanırdı…Tatlı bir kıskançlıktı onlarınkisi… Ama biri vardıki; bulut ve yıldızın ayrılmasını yürekten istiyordu… Hem de yıldızın en yakın arkadaşı olmasına raÄŸmen… Bulut biraz saftı, kimseyi kıramazdı…Yıldızsa bulutu için elinden gelen herÅŸeyi yapabilir, herkese meydan okuyabilirdi… Zaten onun için bir bulutu bir de en sevdiÄŸi dostu peri vardı… Bir derdi olduÄŸunda periye gider anlatırdı… Nerden bilebilirdiki birgün perinin bunların hepsini yıldızla bulutun ayrılmaları için kullanacağını? Birgün nazar deÄŸdi bulutla yıldıza…Hiç yoktan bir sebepten tartıştılar.Bulut,çekti gitti ,hatalı olmasına raÄŸmen.Yıldızsa ”Nasılsa bulutum beni seviyor,dönecektir.”diye düşündü…Fakat hiç bir ÅŸey beklendiÄŸi gibi gitmedi…Bulut dönmedi.Kim bilir,belki de cesaret edemedidönmeye.Tek bir gerçek vardı ki:O da; ikisinindeüzgün olduklarıydı… Gökyüzündeki iyilik melekleri bileaÄŸladılar onların durumlarına ama ne fayda…Ertesi gün yıldız olanları en yakın dostu olan periye anlattı…Periyse göstermelik bir hüzne büründü…Eline büyük bir fırsat geçmiÅŸti.Artık hayatı boyunca kıskandığı kiÅŸiye karşı kozları vardı elinde.O kiÅŸi,en yakın dostu yıldız olmasına raÄŸmen kullanacaktı kozlarını…Hemde büyük bir zevkle…Bulutunyanına gitti ve yaıldızın artık onu sevmediÄŸini söyledi.Bulutsa üzüldü,boynunu büktüama elinden hiç birÅŸey gelmiyceÄŸini düşündü….Çünkü yıldız inatçıydı…Bir kere olmaz dediyse,bir daha olur demzdi.Peri de bulutun bu üzgün durumundan yararlanıp ona olan sevgisini itiraf etti…Bulut da kimseyi kıramadı için perinin,yıldızının yerin geçmesine izin verdi…Yıldız, günlerce bulutunun dönmesini,bekledi… Ama bulut gelmedi.Bir gün yıldız,bulutun yanına gidip konuÅŸmaya karar verdi.Gece yola çıktı.Bulut dostu sandığı periyle birlikte eleleydi…Melekler dayanamayıp,tüm olan biteni anlattılar yıldıza…Çok üzüldü ve çaresiz,döndü arkasını gitti…YavaÅŸ yavaÅŸ sönmeye baÅŸladı…O günden sonra yıldız söndü ışık vermez oldu..Bulutsaartık ne okadar pembe, nede okadar kadifeydi.Yıldız,ilk zamanlar herÅŸeyden vazgeçti,hayata küstü….Ama kolay pes etmedi.Kısa bir süre sonra hayatıyla ilgili o önemli kararı verdi.O güne kadar hiç görmediÄŸi güneÅŸin yanına gelecektive biraz daha ışık isteyecekti ondan.Çok geçmeden daha önce hiç görmediÄŸi güneÅŸin yanına gitti…Ondan yanıstması için biraz daha ışık istedi….GüneÅŸ ışık yerine sevgisini verdi yıldıza….O gün bu gündür yıldız,dünyaya güneÅŸin sevgisini yansıttı…Bulutsa;hep gözyaÅŸlarını akıtır dünyaya…Bir de yüreÄŸinde kopan fırtınaları…
Loading ...
Loading ...