Bahar rengi bir aldanıştan dönüyor gözlerim
Ölüm kovalarken bedenimi
Ruhum bir güzelliğin yansımasını aşk diye giydiriyor hüznümün aynasına
Yeşil bir arzu kanıyor ellerimden ve en çok da anlatırken eskiyor insan!
Korkuyorum kendime bile söyleyemediÄŸim acılar çemberinde                 Â
Devamını oku from "Anlamak ölmektir, ölmekse aÅŸk’a gidiÅŸ.."

Ben seni sensiz yaÅŸamak istemiyorum.Sen varken böyle yalnızlık istemiyorum…Yoklugunda böyle acımasızca,saatlerin durmasına dayanamıyorum..Öyle kanıyor kii yüregimm,sen varken sensizligi sevmiyorum..Ben seni sensiz yaÅŸamak istemiyorum…
sen de anlat, ben de anlatayım, o da anlatsın..kim anlar?
Bir başlayabilsem anlatmaya,sonunu getirebilecegim;öyle zorki kendini dostlarına ,sevdiklerine anlatamazken buraya anlatmak içini dökmek.Kimsesizlige alıştırdım ben kendimi ,yalnızlıga.
Bunca zaman bana anlatmaya çalıştıgını,kendimi buldugumda anladım.Herkesin mutlu olmak için bir başka yolu varmış,kendi yolumu çizdigimde anladım.
Ölüm degilse bizi ayıran ,yazık olmuÅŸ;hata yapmışsızdır ayrı olmakla.senden yada benden ne fark ederki.Åžeytana uymuÅŸ yakmışız aÅŸkı….Adımı söylemezdin bana seslenirken.AÅŸk derdin ”aÅŸkım ”derdin.
BaÄŸlanmıyacaksın bir ÅŸeye,öyle körü körüne.”o olmazsa yaÅŸayamam” demiyeceksin,Demiyeceksin iÅŸte.YaÅŸarsın çünkü.Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.Çok sevmiyeceksin mesela;O daha az severse kırılırsın.Ve zaten genellikle o daha az sever seni,senin O’nu sevdiginden.