Neden bilmiyorum… gözlerim gözlerine yalan söyleyemiyor…Benim için çok önemlisin…
Tahmin ettiÄŸinden de çok…
Öyle çok ki korkuyorum…
Bir daha yaÅŸam amacım olmayacağına…
Bir köşeye atılıp, fırlatılacağıma…
Karşılık bile deÄŸil…saygı bulamayacağıma…
HerÅŸey birkaç kelimede gizli…
Ve onlar senin…
Sadece…
Senin…
Benim olansa …
Senle geçirdiğim zamanlar..
Seni dinlediÄŸim …anlar…
Hayata inanışımın…insan olduÄŸumuzu….
Anladığım anlar…
Sen çok ÅŸey kanıtladın bana….
Mesela yaÅŸadığımı…
Saçların, gözlerin, ellerin aslında…
Ne kadarda güzel olduklarını…
DoÄŸru insandayken…
Çok ÅŸey öğrettin bana…
Mesela yaÅŸamayı…
Amaçları gösterdin…
Zordu ama sendin…onlar…
Sadece…
Sendin…
Bana korku nedir…öğrettin…
Kaybetmenin acısının ne büyük olacağını…
ÇaresizliÄŸi…
Hiçbir ÅŸey yapamamayı…
AÄŸlamayı…çaresizce…
BaÄŸlı olmayı…baÄŸlanmayı…
Yitirince güvensiz kalmayı…
Her insanın sevgiye layık olmadığını…
Acıya karşı en korunmasız olduÄŸum zamanın…
SevdiÄŸim zaman olduÄŸunu…
En çaresiz olduÄŸum zamanın ise…
Seni yitirdiÄŸim zamanın olacağını…


