Sen yokken biraz daha ölüyorum ben,gönlüm sonbahar;yaprak yaprak dökülüyorum.Her günüm kış,hergünüm gece oluyor.Sonu yok yolların,sonu yok sensiz saatlerin.Ve ben biraz daha ölüyorum sensizligin ortasında.Kokusu yok sensiz çiçeklerin,gökkuÅŸagının rengi yok.AteÅŸi yok sensiz sevmelerin.Gözlerin her yerde ,nereye baksam sen geliyorsun aklıma.Ve ben biraz daha ölüyorum gözlerinin orta yerinde…Alevi yok yangınların,suyu olmuyor yagmurların, denizlerin mavisi olmuyor sen yoksan yanımda. Gözlerim dalıyor,sen geliyorsun aklıma.Ve ben bir kez daha ölüyorum senin yoklugunda…. Dostu yok gecelerin,geceler çok uzun,geceler bir ömür,ömür dedigin bir tutam ümit.Ümidi yok yarınların,tıpkı senin yoklugun gibi. Ve ben biraz daha sana hasret,hasret bir ip sanki bogazıma dügümlenmiÅŸÂ .Dügümler  her tarafımda ,sanki bir kördügüm .Ve ben biraz daha ölüyorum senin yoklugunda.Hayalinle süslenen bu ÅŸehirde biraz daha ölüyorum sensizliginle..


beni tanısan bu kadar güzel anlatamazdın ortak yönlerimiz var gibi gibi